Alles in de soep

De Soep Van De Baby Royalty-vrije Stock Afbeelding - Beeld_ 16524156

Het is een rustige woensdagmiddag en ik vraag mij af waarom ik nooit meer een lekkere verse soep maak. Een vluchtig kijkje in de bijna lege koelkast leert mij dat alle ingredienten voor een heerlijke courgettesoep aanwezig zijn. Ik sluit mijn telefoon aan op de speakers in de keuken en onder luide muziek was en snij ik zingend en dansend de groenten. Als eerst de courgette, want als manlief die ziet liggen eet hij niet meer, die lust hij namelijk echt niet.
Miran kijkt niet eens om, hij is niet anders gewend dan een gekke mama in de keuken. Baran kijkt me een beetje twijfelend aan en begint dan voorzichtig mee te doen. Ik pak hem op en samen zwieren we als een stelletje malloten door de keuken, maar wat hebben we een pret.

De pan gaat op het vuur en ik knijp het laatste restje van de vloeibare boter met olijfolie in de pan. Gauw rasp en snij ik toch nog een wortel, hoe meer vitamientjes hoe beter. Als de boter warm is gaan de groenten erbij en nadat ze wat gebakken zijn kunnen de kruiden, bouillon en anderhalve liter inmiddels alweer afgekoeld water uit de waterkoker erbij. De deksel gaat op de pan en zachtjes pruttelt het verder terwijl wij steeds wildere bewegingen beginnen te maken op de veel te harde muziek. Miran doet inmiddels ook mee en met Baran op mijn linkerarm en Miran op mijn rechter draaien we in het rond.
Na vijf minuutjes kan ik niet meer en plof samen met mijn twee druktemakers op de bank. Ik moet echt eens aan mijn conditie gaan werken. Maar niet vandaag, misschien volgende maand?

Ik neem een kijkje in de keuken bij de soep en zie dat hij klaar is om gepureerd te worden. Ik zet de staafmixer in de pan, maar vergeet hem schuin te houden. Klodders soep spetteren tegen mijn keukenkastjes. Alweer. Wanneer leer ik het nou eens? Ik pureer gauw verder, geen enkel stukje mag over blijven.

Als de soep helemaal glad is dirigeer ik de meiden de tafel te dekken en zet de jongens in hun kinderstoelen. Zodra de pan soep op tafel verschijnt zie ik iedereen bedenkelijk kijken. Gezichtjes betrekken en er wordt gevraagd of ze dat echt moeten eten en of ik wel zeker weet dat het eetbaar is.
Na mijn bevestiging nemen de oudsten voorzichtig een hapje. Ze kijken me aan alsof ik ze zojuist een bord vol olifantenpoep heb voorgeschoteld. Miran eet wat van zijn soep, maximaal drie hapjes, zoals elke avond. Ferhat zegt voorzichtig dat de smaak een beetje tegenvalt.
De enige die de soep kan waarderen is Baran. Enthousiast trekt hij het kommetje naar zich toe. Hij houdt het kommetje stevig in zijn handje geklemd en begint te schudden. De inhoud verdwijnt op de vloer, zijn kleren en in zijn haar. Geirriteerd besef ik waarom ik ook alweer nooit soep maak.

Ik vraag mij af of ik de overgebleven soep in de w.c. zal kieperen of toch nog een tweede kans gun. Op dat moment komt manlief binnen. Hij schuift aan en schenkt zichzelf wat soep in. Vol smaak eet hij zijn kom leeg en complimenterend zegt hij dat het erg lekker is, goed dat ik de courgette deze keer heb weggelaten. Ik zeg niks, maar vraag me af wie hij eigenlijk voor de gek houdt.

Ik sta op, pak de oudste handdoek die ik kan vinden en begin de troep op te ruimen. Eet smakelijk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s