Me, myself & I

image

Vandaag is het maandag. Eindelijk. Na zes avonden mijzelf te hebben moeten vermaken is manlief weer eens een dag vrij.
Stiekem geniet ik best van mijn privetv als hij aan het werk is. Van de rust, soms, als de bende slaapt. Van de hele bank voor mij alleen. Het ongegeneerd snoepen en snaaien in een veel te grote onsexy pyamabroek met bijbehorende slobbertrui. Van de nootjes en de chocola die ik met niemand hoef te delen. Maar soms, soms is gezelschap ook fijn. Samen naar de tv kijken, de nootjes en de bank samen delen. Een gesprekspartner in de buurt met een vocabulaire groter dan twintig woordjes. Ja, ik kijk er altijd weer naar uit.

Ik sta op van de bank en loop naar de keuken. Ik pak twee plastic handschoentjes uit het doosje, trek ze aan en begin een ui te snijden. Het inmiddels ontdooide vlees ligt klaar om in stukken te worden gehakt. Vanuit de woonkamer hoor ik een diepe zucht, gevolgd door een ‘aahh nee. Het is maandag. We gaan zeker weer bonen eten. Bah’.
De maandagen zijn bekend. Berucht. Wederom leg ik uit dat papa maar een dag in de week thuis eet en dat we dan dus eten wat hij wil. En dat is elke maandag hetzelfde; witte bonen stoofpotje in tomatennat met lamskoteletjes, rijst en salade.

Na het avondeten, de kinderen hebben hun buikjes gevuld met wat kale rijst en wat salade, vertrek ik met de jongens naar de badkamer. Ik leg de krokodillenbadmat in het antieke bad en draai de kraan volledig open. Terwijl het bad volloopt kleed ik een voor een de jongens uit en zet ze in bad. De meiden roepen om het hoekje dat ze naar boven gaan. Huiswerk maken en slapen. Ik bedenk me dat ik als iedereen straks slaapt, over een half uurtje hopelijk, eindelijk weer met manlief een aflevering van onze serie kan kijken, we lopen achter. Heerlijk, ik heb er zin in.

Iets sneller dan normaal was ik haartjes, oksels, teentjes en navels. Vlug haal ik ze een voor een uit bad en wikkel ze in de lekker warm geworden handdoek die ik van de verwarming pak. Luiers, rompers, onderbroeken, pyamas en tandenborstels vliegen me om mijn oren, maar binnen tien minuten is iedereen klaar om naar bed te gaan.
We vertrekken naar boven en lezen nog snel een verhaaltje. Een kleintje vandaag. Zodra iedereen in zijn bed ligt doe ik de lampen uit en de deuren zachtjes dicht. Ik hoop dat iedereen zonder mopperen gaat slapen en het lijkt erop dat de goden me deze keer gunstig gezind zijn, iedereen is braaf blijven liggen en ik hoor nog niets.

Ik draai me om en loop naar beneden. Vrolijk, want na zes avonden alleen is het eindelijk weer tijd voor ons. Samen. Ik stap de keuken binnen en snuffel in de keukenkastjes naar iets om te snoepen. Met mijn handen vol met nootjes, drinken en suikervrije chocola loop ik de kamer in. Ik ben er klaar voor.

En daar ligt hij. Zijn hoofd op het grijze kussen, het kleine cars kussentje van Ferhat in zijn armen geklemd, de deken half over hem heen en zijn ogen dicht. Hij slaapt. Na die zes vermoeiende werkdagen is hij nu helemaal op. Zachtjes wek ik hem en vraag waarom hij niet lekker naar bed gaat. Hij gaat naar boven. En ik? Ik trek mijn veel te grote onsexy pyamabroek en bijbehorende slobbertrui aan en kruip ongegeneerd met de chocola en nootjes alleen op de bank. Alweer.

Advertenties

Een gedachte over “Me, myself & I

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s